Nauczyciele
Sofiści, którzy w Grecji istnieli już od czasów Solona, najbardziej potrzebni Grekom byli w klasycznym okresie filozofii greckiej, gdy najważniejsze dla mieszkańców tego kraju stały się już nie siła, czy rozwój ducha, a dobre wychowanie i wykształcenie. Sofiści bowiem nie stanowili szkoły filozoficznej. W ogóle nie byli z zawodu filozofami. Sofiści byli po prostu nauczycielami, których zadaniem było przygotowywanie do życia publicznego. Zajmowali się kształtowaniem poglądów swoich wychowanków. Sami musieli więc mieć wyrobione i konkretne poglądy na dane sprawy. Dlatego właśnie wielu z nich było także filozofami - ich poglądy musiały być reprezentatywne, a nie naiwne i mało rozbudowane. Sofiści uczyli zarówno młodzież, jak i dorosłych Greków. Uczyli o wszystkim. O polityce, o filozofii i wielu innych dziedzinach. Brali jednak za swoje nauki pieniądze - było to ich źródło utrzymania. Za to właśnie zostali przeklęci i odsądzeni od czci i wiary. Pobieranie opłat za naukę było w mniemaniu Greków niemoralne i nie przystoi komuś, kto śmie nazywać siebie inteligentem.