Estetyka
Tak, jak w innych dziedzinach wśród sofistów prym wiódł Protagoras, tak wśród estetyki, a mówiąc dokładniej, teorii sztuki, liczył się głównie Gorgiasz. Sofiści byli pierwszymi, którzy zaczęli zajmować się również estetyką, choć nie było to zbyt dokładne jeszcze podejście, bowiem zajmowali się głównie teorią sztuki, a i tą traktowali dosyć biednie, bo za sztukę uważali praktycznie tylko poezję, wystawianą na scenie. Malarstwo, rzeźbę czy architekturę uważali Grecy za po prostu kolejną umiejętność praktyczną, a nie sztukę. Sztuką było tworzenie dla nich czegoś, co nie było materialne - słów ułożonych w poezję. Poza poezją za sztukę uważali jeszcze muzykę, głównie gdy była łączona właśnie ze sztuką słowa. Początkiem estetyki była więc teoria poezji. Operowała trzema pojęciami. Były to : naśladownictwo, iluzja oraz oczyszczenie. Przejawami tych pojęć były : współodczuwanie przez widzów emocji, które istnieją tylko na kartce papieru w postaci słów, poezja tworzy coś z niczego - tworzy niewidzialne, czyli poezję, na końcu pozostaje oczyszczenie - wywołana przez słowa gwałtowna reakcja uczuciowa, która oczyszcza organizm.